فرهنگ غذا و غذا در کره جنوبی

کیمجانگ و جانگ سازی حفظ، فصل، طعم و انتقال خانواده را به هم متصل می کنند، در حالی که مشارکت تغییر می کند. شیوه‌های ججو، جئولا، ساحلی، معبد، مهاجر، فروشگاه رفاه، تحویل و غذاخوری انفرادی یک تصویر را پیچیده می‌کنند.

یک روز معمولی ممکن است شامل یک ست ناهار سریع، وعده های غذایی در فروشگاه، تحویل کالا یا یک میز عصرانه مشترک باشد. بپرسید مردم در شب های خسته هفته چه می خورند.

ممکن است شخصی از جئونجو، بوسان یا ججو در مورد غذاهای محلی که افراد خارجی به ندرت از آنها نام می برند، در مورد غذاهای محلی صحبت کند. به جای فرض یک خط ملی BBQ، آن نام ها را دعوت کنید.

شام های گروهی گاهی اوقات شامل الکل می شود - و بسیاری از مردم به ندرت مشروب می نوشند. تصور نکنید که هر جلسه یک شب سوجو است.

رستوران‌های بین‌المللی، گزینه‌های وگان، و فرهنگ کافه‌ها در کنار کلاسیک‌های کره‌ای در شهرهای بزرگ قرار دارند. شرکای جوانتر ممکن است غذاهای جهانی را به اندازه غذاهای محلی دوست داشته باشند.

غذاهای جمعی می توانند از گفتگو پشتیبانی کنند، اما آلرژی، رژیم غذایی، مذهب، سلامتی و راحتی با الکل شخصی باقی می مانند. قبل از سفارش میز یا پر کردن لیوان سوال کنید. یک شریک می‌تواند توضیح دهد که گروه خود چگونه با غذاهای مشترک، سفارش سرو و امتناع رفتار می‌کنند. این مفیدتر از حفظ یک سلسله مراتب غذاخوری است. پاسخ ممکن است در خانه و بعد از کار متفاوت باشد.