فرهنگ غذا و غذا در اسپانیا

غذاهای دریایی گالیسی، پینتکسو باسک، برنج والنسیا، سوپ های اندلسی، غذاهای اصلی قناری، آشپزی کاتالانی، غذاهای مهاجر، و غذاهای سریع شهری تنظیمات متفاوتی دارند. تاپاس هر شامی نیست.

ممکن است شخصی از گالیسیا، کشور باسک، والنسیا یا اندلس در مورد غذاهای محلی که افراد خارجی به ندرت از آنها نام می برند، صحبت کند. به جای فرض یک خط ملی پائلا، آن نام ها را دعوت کنید.

بعداً ناهار و شام در بسیاری از شهرها ظاهر می شود - و بسیاری از مردم در برنامه های اولیه برای کار یا ترجیح غذا می خورند. به جای فرض کردن، بپرسید.

یک منو یا فهرست بازار از دو جامعه مستقل را مقایسه کنید، زبان محلی و نام مواد تشکیل دهنده را شناسایی کنید و بپرسید که ساکنان واقعاً چه زمانی آن غذاها را سفارش می دهند. این تمرین واژگان عملی را ایجاد می کند و در عین حال برنج والنسیا، پینتکسو باسک، غذاهای دریایی گالیسی و غذاهای اصلی قناری را در تنظیمات خاص خود نگه می دارد.

ساعات کاری رستوران، هر خانواده را توصیف نمی کند. نوبت کاری، مدرسه، مراقبت، رفت و آمد، گردشگری و آب و هوای منطقه ای می توانند روز را دوباره سازماندهی کنند. از همسرتان بپرسید که واقعاً چه زمانی و با چه کسی غذا می‌خورد، سپس روتین‌ها را بدون رتبه‌بندی مقایسه کنید. این به جای تکرار یک کلیشه ملی در مورد وعده های غذایی دیرهنگام، زمان بندی را به تمرین زبانی مفید تبدیل می کند.