موضوعات گفتگو با مردم ایران

با پرسیدن اینکه کسی اهل کدام شهر یا استان است، درباره آب و هوا، غذا، لهجه و اینکه چرا مردم برای تحصیل به تهران یا خارج از کشور مهاجرت می کنند صحبت کنید.

غذاهای برنجی، خورش ها، نان ها، گیاهان دارویی، آشپزی منطقه ای خزری یا آذری و چای بی پایان موضوعات غنی هستند. بپرسید مردم در یک شب معمولی هفته چه می خورند، نه تنها لیست کباب رستوران ها.

در مورد فارسی در مدرسه یا محل کار، زبان های خانگی، سریال های مورد علاقه، موسیقی یا فوتبال صحبت کنید.

دانشگاه ها، ادارات، مشاغل آزاد و مشاغل خانوادگی هفته های متفاوتی را شکل می دهند. "یک روز شلوغ چگونه به نظر می رسد؟" تمرین واژگان عملی ایجاد می کند.

کوهپیمایی، سفرهای خزر، بازدید از کویر، و آخر هفته‌های کافه‌ها از موضوعات تفریحی رایج برای کسانی هستند که می‌توانند به آن‌ها دسترسی داشته باشند. به جای اینکه فرض کنید همه دائماً سفر می کنند، آن را شخصی نگه دارید.

سوالی درباره آب و هوای بارانی رشت، باغ‌های شیراز، بازارهای تبریز، رفت‌وآمدهای تهران یا شهر کوچک‌تر می‌تواند بدون نیاز به جمع‌بندی ملی به غذا، زبان، موسیقی و خاطره خانوادگی باز شود. شعر و داستان ممکن است برای یک شریک معنادار باشد در حالی که فوتبال، بازی، پیاده روی یا سینما برای دیگری اهمیت بیشتری دارد. دو جهت ممکن را ارائه دهید و خودتان به سوال پاسخ دهید. این انتخاب کوچک باعث می شود که مبادله متقابل باشد و به فرد اجازه می دهد تصمیم بگیرد که مکالمه چقدر فرهنگی می شود.

فهرست موضوعات سکوت ناخوشایند را کاهش می دهد و واژگانی را برای فارسی و انگلیسی ایجاد می کند. هر چیزی را که شریک زندگی تان می گوید دنبال کنید.