فرهنگ غذا و غذا در ژاپن

برنج، سوپ میسو، ترشی، تخم مرغ، رشته فرنگی و غذاهای آماده در بسیاری از روتین ها ظاهر می شوند. دانشجویان و کارگران پرمشغله به فروشگاه های رفاه و رستوران های زنجیره ای متکی هستند. قبل از فهرست کردن دوره‌های کایسکی، بپرسید که دیروز چه خورده‌اند.

سنت های چاشنی کانتو و کانسای متفاوت است. استان‌ها شیرینی‌های خاص و شور را به بازار عرضه می‌کنند. جداول ساحلی و داخلی متفاوت است. ممکن است فردی از فوکوئوکا، کانازاوا یا ناها درباره طعم‌های محلی که افراد خارجی به ندرت نام می‌برند، صحبت کند.

در میان دوستان، تقسیم قبوض (واریکان) در بسیاری از محافل رایج است. در موقعیت های دیگر ممکن است یک نفر درمان کند و انتظار رفتار متقابل بعدی را داشته باشد. میزهای ایزاکایا اغلب ظروف مشترک دارند. به جای تحمیل یک "قانون غذاخوری ژاپنی" از شریک زندگی خود پیروی کنید.

گفتن itadakimasu/gochisousama، نچسباندن چپستیک ها به صورت عمودی در برنج و احتیاط در بشقاب های مشترک اصول مفیدی هستند. هنجارهای نودل زدن با صدای بلند بسته به ظرف و مکان متفاوت است - به جای اجرای یک کلیشه، بپرسید.

رژیم های غذایی گیاهی، گیاهخواری، آگاه از آلرژی و مذهبی در برخی رستوران ها سخت تر از سایرین است، اما آگاهی در حال افزایش است. شرکای جوانتر ممکن است غذاهای بین المللی را به اندازه غذاهای کلاسیک محلی دوست داشته باشند.

واژگان غذا کاربردی و دوستانه است و به شما آموزش می دهد که به جای تکرار سه غذای توریستی، تفاوت های استانی را بشنوید.