ท่าทางและภาษากายในอินโดนีเซีย

การใช้นิ้วชี้ไปที่ผู้อื่นอาจรู้สึกหยาบคายในบางบริบท อาจเลือกใช้มือเปิดหรือนิ้วหัวแม่มือ การกวักมือลงและโบกนิ้วเข้าด้านในถือเป็นเรื่องปกติในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงอินโดนีเซียด้วย เมื่อไม่แน่ใจให้ใช้คำพูดมากกว่าท่าทางที่เฉียบแหลม

เพื่อนเพศเดียวกันอาจมีความอบอุ่นทางกายมากกว่าในบางแวดวง การสัมผัสระหว่างเพศตรงข้ามอาจมีข้อจำกัดมากขึ้นในชุมชนอนุรักษ์นิยม การจับมือกันเป็นเรื่องปกติในที่ทำงานหลายแห่ง บางคนไม่ชอบที่จะจับมือข้ามเพศด้วยเหตุผลทางศาสนา อย่ายืนกรานที่จะกอด

การแสดงฝ่าเท้าต่อผู้คนหรือวัตถุศักดิ์สิทธิ์อาจทำให้รู้สึกไม่เคารพในบางสภาพแวดล้อม การนั่งอย่างสงบและไม่สูงตระหง่านเหนือผู้เฒ่าที่นั่งอยู่ถือเป็นการแสดงความเคารพโดยทั่วไป

การสบตาอย่างรุนแรงอย่างต่อเนื่องอาจทำให้บางคนรู้สึกก้าวร้าว คนอื่นก็สบายใจกับมัน การแสดงสีหน้าอ่อนโยนมักมาพร้อมกับการปฏิเสธอย่างสุภาพ

พันธมิตรอาจเข้าร่วมได้จากห้องสำหรับครอบครัว หอพัก หรือร้านกาแฟที่มีเสียงดัง ช่วงปิดกล้องสั้นๆ อาจเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวหรือแบนด์วิดท์ ไม่ใช่การไม่สนใจ การแสดงท่าทางแสดงออกขนาดใหญ่บนกล้องอาจรู้สึกเกินจริงเมื่อเทียบกับความสงบต่อหน้ากล้อง

การแสดงบทบาทสมมติสั้นๆ สามารถเปรียบเทียบการทักทายผู้สูงอายุ พบปะเพื่อนๆ ที่ร้านกาแฟ และการพูดผ่านวิดีโอ ถามว่าท่าทางใดที่ให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติในภูมิภาคและชุมชนของคู่ของคุณ จากนั้นใช้คำเมื่อใดก็ตามที่สัญญาณยังไม่ชัดเจน ภาษากายไม่ใช่รหัสภาษาอินโดนีเซียสากล