حرکات و زبان بدن در ایتالیا

رپرتوارهای ژست ایتالیایی متنی و منطقه ای هستند. هیچ کس یک نمایش تئاتری به بازدیدکنندگان بدهکار نیست. لمس، بوسه گونه، حرکات دست، فاصله و تماس چشمی در خانواده، محل کار، معلولیت و اولویت تغییر می کند.

دست دادن در بسیاری از جلسات اول رایج است. دوستان ممکن است در آغوش بگیرند یا گونه های خود را ببوسند. هنجارها بر اساس دایره و منطقه متفاوت است. هرگز بر تماس فیزیکی اصرار نکنید.

دست های متحرک می توانند گفتار را همراهی کنند - نیازی به آنها نیست. ژست‌های حرکتی توریستی انجام ندهید و شرکای خود را که ژست می‌دهند، تمسخر نکنید.

تکان دادن چانه یا سایر ژست‌های محلی می‌تواند معانی مختلفی را بر اساس منطقه داشته باشد. وقتی مطمئن نیستید، به جای کپی کردن از ویدیوها، از کلمات استفاده کنید.

آگاهی از ژست از فشار تصادفی حول لمس جلوگیری می کند و به شما کمک می کند از کاریکاتور دوری کنید. هنوز بپرسید - زبان بدن یک کد جهانی ایتالیایی نیست.

یک حرکت دست را نمی توان بدون بیان، زمان بندی، کلمات و رابطه آن با خیال راحت ترجمه کرد. اگر حرکتی برای شما جالب است، توضیح دهید که آن را کجا دیده‌اید و بپرسید که آیا با آن تنظیمات مطابقت دارد یا خیر. از درخواست اجرا در دوربین خودداری کنید. شریک زندگی شما ممکن است روزانه از آن استفاده کند، آن را بشناسد اما هرگز از آن استفاده نکند، یا آن را با نسل یا منطقه دیگری مرتبط کند.