حرکات و زبان بدن در لهستان

دست دادن با پان یا پانی در یک محیط سازمانی، رابطه متفاوتی با در آغوش گرفتن دوستان قدیمی دارد. به جای اینکه تماس چشمی یا استحکام را به عنوان یک آزمون شخصیت ملی تلقی کنید، احوالپرسی گفتاری را با ژست تمرین کنید.

بوسیدن دست در برخی از فعل و انفعالات قدیمی یا تشریفاتی ظاهر می شود، اما در بسیاری از محافل معاصر غیر معمول یا ناخواسته است. آن را از یک کتاب راهنما شروع نکنید. دست دادن، تکان دادن یا سلام کلامی یک فرد نشانه قابل اعتمادی است.

یک شریک ممکن است از یک آپارتمان مشترک، یک اتاق خانوادگی یا یک گوشه محل کار آرام به آن بپیوندد. موقعیت دوربین و بازخورد محدود صورت می تواند به جای رزرو، حریم خصوصی یا پهنای باند را منعکس کند. توافق کنید که آیا دوربین‌ها، ژست‌های واکنش، و سیگنال‌های وقفه برای جلسه مفید هستند یا خیر.

در یک تراموا، اتوبوس، سکو یا آسانسور شلوغ، افراد ممکن است نزدیک‌تر از یک مکالمه بدون عجله بایستند. این نزدیکی را به جای شخصی بودن، عملی تلقی کنید. در صورت امکان جا باز کنید و قبل از ارائه کمک فیزیکی بپرسید زیرا تحرک، تعادل و نیازهای حسی متفاوت است.

یک جلسه ممکن است با حرکت محدود و سخنرانی رسمی شروع شود، سپس با توافق نام ها یا فرم های غیررسمی گرم تر شود. مراقب باشید که شریک زندگی شما چگونه این سرعت را تنظیم می کند. لبخند محدود را به خصومت یا گرمی فوری به عنوان اجازه برای تماس بیشتر تعبیر نکنید. پرسیدن اینکه چگونه آنها ترجیح می دهند احوالپرسی کنند، تعامل را آسان تر می کند بدون اینکه ذخیره به یک ویژگی ملی تبدیل شود.