زبان و عبارات محلی در بریتانیا

لهجه‌هایی از گلاسکو، بلفاست، کاردیف، لیورپول، بیرمنگام و فراتر از آن متعلق به خود هستند. هرگز یک لهجه را مسخره نکنید. کنجکاوی صادقانه معمولاً بهتر از تقلید است.

کلمات روزمره برای غذا، آب و هوا، و دوستانه بر اساس مکان متفاوت است. اگر شریک زندگی شما از آموزش آنها لذت می برد، از چند عبارت محلی دعوت کنید.

ولز حضور عمومی قوی در ولز دارد. اسکاتلند و گالیک برای بسیاری در اسکاتلند اهمیت دارد. اسکاتلندی های ایرلندی و اولستر در ایرلند شمالی ظاهر می شوند. برخی از شرکا ممکن است بخواهند احوالپرسی را به اشتراک بگذارند - فقط در صورتی که پیشنهاد دهند.

زبان های لهستانی، اردو، پنجابی، عربی، ماندارین و بسیاری از زبان های دیگر در کانون خانواده ها باقی مانده اند.

بسیاری از شرکای بریتانیا در حال حاضر انگلیسی روان صحبت می کنند. توافق کنید که آیا جلسات بر مکالمه طبیعی، آشنایی با لهجه، نوشتن، یا دیگر اهداف زبانی شریک زندگی شما متمرکز است.

ولز دارای وضعیت رسمی در ولز است، و قوانین بریتانیا یک چارچوب قانونی برای اسکاتلندی گیلیک فراهم می کند. ایرلندی، اسکاتلندی، کورنیش، زبان اشاره بریتانیا، و بسیاری از زبان‌های اجتماعی نیز زندگی مردم را در مکان‌های خاص شکل می‌دهند. یک گوینده ممکن است مسلط باشد، از طریق مدرسه یاد بگیرد، در بزرگسالی مجدداً ارتباط برقرار کند یا فقط عبارات محلی را بداند. بپرسید کجا با این زبان مواجه می شوند و برایشان چه معنایی دارد. هرگز از مهارت یک فرد برای قضاوت در مورد "واقعی" بودن یک هویت یا زبان استفاده نکنید.

زمینه زبان از فرضیات تک لهجه ای جلوگیری می کند و اهداف عملی مشخصی را ارائه می دهد: مهارت های گوش دادن، بیان محلی و اهداف متقابل.