دوستی در ویتنام اغلب از طریق زمان مشترک مکرر - کلاسها، گروههای محل کار، جلسات کافهها، گروههای سرگرمی و گفتگوهای طولانی - بیشتر از یک اعتراف دراماتیک رشد میکند. برخی افراد به آرامی گرم می شوند. دیگران، به ویژه در محافل خارج از جنوب یا جوانان، به سرعت از طریق غذا و شوخ طبعی ارتباط برقرار می کنند.
زمینه مشترک باعث ایجاد نزدیکی می شود
حضور در یک کلاس، تیم یا یک جلسه معمولی در یک کافه اغلب بیشتر از گفتگوی شبکه ای اهمیت دارد.
غذا و زمان به عنوان زبان دوستی
دعوت از کسی برای قهوه، فان یا یک شام ارزان می تواند نشان دهنده اعتماد رو به رشد باشد. آنلاین، ممکن است مانند ارسال عکس غذا یا بررسی اینکه آیا غذا خورده اید یا خیر. متقابل به روش هایی که می توانید حفظ کنید.
ابتدا گروه، سپس یک به یک عمیق تر
بسیاری از زندگی های اجتماعی از طریق گروه ها انجام می شود. ممکن است شخصی در یک تماس گروهی کوچک قبل از صمیمیت شدید یک به یک احساس راحتی بیشتری کند. این سرعت است، نه طرد.
فاصله گرفتن و در تماس بودن
دوستان ممکن است در سراسر مناطق یا خارج از کشور زندگی کنند. قابلیت اطمینان از اظهارات چشمگیر پیشی می گیرد.
مرزهایی که تبادل را سالم نگه می دارند
مکالمه دوستانه ویتنامی الزامی برای تدریس بدون محدودیت، بحث در مورد سیاست، ارسال پول یا پذیرش توجه عاشقانه ایجاد نمی کند. هدف مبادله را بیان کنید و یک مرز را نهایی کنید.
رابطه را در تمام مراحل زندگی دنبال کنید
کلاسهای مدرسه، گروههای دانشگاهی، محلهای کار، محلهها و شبکههای شهر میتوانند افراد را حتی پس از مهاجرت به شهر یا کشور دیگر در ارتباط نگه دارند. ممکن است یک دوست در طول دوره های امتحان، اضافه کاری، برداشت محصول، مراقبت از کودک یا سفر بدون انصراف از رابطه، پاسخ نامنظم بدهد. روی ریتمی توافق کنید که بتواند در هفته های شلوغ دوام بیاورد. پرسیدن در مورد گروه یا مکانی که دوستان در آن ملاقات کردند اغلب بیشتر از اینکه بپرسید مردم ویتنامی چقدر سریع به هم نزدیک می شوند نشان می دهد.
چگونه این به تبادل زبان کمک می کند
یک برنامه تکرارپذیر، جزئیات به خاطر سپردن، و تمایل به از سرگیری پس از یک هفته پر مشغله، اعتماد بیشتری نسبت به پیامهای اولیه ثابت ایجاد میکند. بگذارید نزدیکی به جای اجبار، از رویه مشترک پیروی کند.
نکتهای که باید در نظر داشته باشید
شرکای خروجی و محتاط هر دو در ویتنام وجود دارند.
سوالاتی که باید از شریک زبان خود بپرسید
- کدام یک از اینها برای شما راهی واقعی برای دوستی بوده است: گروه های مدرسه، محل کار، محله ها، گردش های غذایی، پیوندهای شهر و گروه های آنلاین؟
- کدام فعالیت مکرر در استان، محله شهر، روستا یا زادگاه خانواده شما، شناختن شخص را بدون اجبار به مکالمه شخصی آسان تر می کند؟
- چگونه دوستی ها از طریق پیوندهای زادگاه، مهاجرت به شهر، خانه های مشترک، بسته های غذا، مراقبت از کودکان و اقوام در خارج از کشور به هم متصل می شوند؟
- چه چیزی به شما می گوید که دوستی از گروه های مدرسه، محل کار، محله ها، گردش های غذایی، پیوندهای شهر و گروه های آنلاین قابل اعتماد است، حتی بدون پیام های روزانه؟
- کدام مرز به تبادل آنلاین در مورد صداها، ضمایر، ذرات، تلفظ منطقهای و واژگان محلی کمک میکند بدون اینکه مزاحم شود؟